دیدم گل رخسارت، اعجاز خداوند است

تا باور دل گردد، خواهان تو گردیدم

از دست تو نوشیدم، یک جام پر از صهبا

عاشق شدن خود را، در نزد تو فهمیدم

از کوچه قلب من، آن دم که گذر کردی

من رد تو را گریان، بوسیدم و بوییدم

همواره دل تنگم، سوی تو کند پرواز

تا بال و پر افشاند، بر جنب جاویدم

ای یار اهورایی، ای مظهر زیبایی

دنبال تو می گردم، من زائر خورشیدم

آن روز که ما با هم، زنجیر شدیم،آن شب

با یاد تو خوابیدم، چون خواب تو را دیدم

 کاشکی ترانه ها نبود

   این عاشقانه ها نبود

   تو قاب عکس عشق ما

 برای گریه جا نبود